Bir kırmızı çiçek düşündüm,
baharda açan ve sonbaharda bizleri terkeden.
Onu tutan bir sap düşündüm.
Sadece çiçeği ayakta tutmaya çalışan,
Ve bir kök düşündüm.
Var olduğunu bildiğimiz ama göremediğimiz...
Varlığını tümüyle hissettiğimiz....
Tıpkı bizi hayata bağlıyan bağlar gibi...